Mektuplar -2-
Halis Arlıoğlu

  Sayı: 77 - Temmuz / Eylül 2013

Tweetle

Düşünce-duygular, onda dillenir. Elden-ele gezer, sahip bellenir.

Arzular-emeller, artık küllenir. Solan ümitleri, açan mektuplar.

       Bir tatlı havadır, gelir oradan. Yaratmış böylece, büyük Yaratan.

       Kalmasın bu hasret, çıksın aradan. Sevgiyi-kederi, bölen mektuplar.

Sendeki sırları, ona götürür. Ondaki sevinci, sana getirir.

Bitmeyen dertleri, böyle bitirir. Hasreti-elemi duyan mektuplar.

       Hüzün-sevinç-keder,  vardır içinde; Her birisi ayrı, başka biçimde.

       Yazarsın-çizersin, hasret içinde. Aranızda gelip-giden mektuplar.

Yıllar var ki bu hasretlik bitmiyor. Elemi-kederi, bana yüklüyor…

O yanık yürekler, haber bekliyor. Bir mahzun bakışla, gülen mektuplar.

       Bulutlar seninle, döker gözyaşı... Kuşatır hasretin, dağ ile taşı,

       Özlersin böylece, kavim-kardeşi. Dünyayı bir zarfa, koyan mektuplar.

Dağlar-taşlar bu mektuba, yazılmış. Koyun-kuzu, bostanlarda bozulmuş…

Kervan kalkmış, tozlu yola düzülmüş. Sıladan gurbete, giden mektuplar.

       Orağı-harmanı, bitirmiş köylü./ Koyunlar kırkılmış, kalmamış tüylü.

       Bir hasret türküsü tutturmuş soylu. Ezgiyi-bezgiyi, yazan mektuplar.

Bir ümit destanı, burda mektuplar. Gurbete düşenler, 'sıla' sayıklar.

Ağlayıp-inlesen, belki ayıplar. Akan gözyaşını, silen mektuplar.

       Sanırsın bu dertler onda bitiyor. Herkes mektubunu almış okuyor.

       Nakışlı satırlar, hicran dokuyor. Bitmeyen dertleri, yazan, mektuplar.

Ana yazmış, kardeş yazmış-yar, yazmış. Sevgilisi bir ateşle, kor yazmış.

O dostları (!) zaten öyle, hor yazmış. Önü-sonu meçhul olan, mektuplar.

       Yüce dağlar, bir-birine kenetli. Okuyup-yazanın yüreği dertli.

       Gözü yolda, gönlü yardan, ümitli. Aşılmaz engeli, aşan mektuplar.

Geçilmez üstünden, dumanlı dağlar. Sevgilim gurbette, ah çekip ağlar.

Sırmalı saçına, karalar bağlar. Ezelden-ebede giden mektuplar.

       Gözleri daima, onun yolunda. Bin-bir acılar, çekmiş uğrunda.

       Sıla burcu-burcu kokar, burnunda. Bir ateş misali, yanan mektuplar.

Bu mektuplar yüreğimin yarası. Kim bilir nasıldır, bizim orası?

Sabah-sabah çaldı, bu 'kalk borusu' Cevapsız suali, soran mektuplar.

       Sıraladım ona, derdi-kederi. Sade kemik kaldım, işte bir deri…

       Vardır bizden başka, elbet  beteri. Hastayı-sağları yazan mektuplar.

Sel gelmiş dereler, su ile dolmuş. Köylünün hayvanı, suda boğulmuş.

O nazlı güzeller, hep gelin olmuş. Köyün bu halini, yazan mektuplar.