Zaman bize şiirlerini okudukça
Hasan Ildız

  Sayı: 74 - Ekim / Aralık 2012

Tweetle

Yaz denince kurak ve sıcak,

Kış denince, Erzurumlar kuşanarak

Varılan bir dağdır bizim acımız.

Bizse aşk biliriz onu,

Sevinir gurbetlere düşeriz

Zaman bize şiirlerini okudukça.

Zaman bize şiirlerini okudukça

Patlar rahmi dünyanın,

Çatlar kemiklerimiz aşkın adıyla

Ve bir sürüngen

Akıp geçer içimizi boydan boya.

Aşklar bilmez bunu,

Yollar ve ışıklar bilmez.

Her gözü bir korkusavar

Her gözü büyümüş radarlar kadar

O kumral, o siyah saçlı mağrur çocuklar

Sırf ergence öpsün diye yaşamak

Biraz da ceplerine izmarit koyar.

Böylece hayat ilk defa keyiflenir

Çıkarır metresini yatağının altından

O bilindik adreslere,

Bilinmedik yollardan yürüyerek

Kendince aşk adına efsaneler edinir.

Yokluğun yamacını tırmanan çocuk

Hiçbir kursa gitmese de önceden.

Dönüp de asla geriye bakmaz

Yukarı doğru tırmanırken.

Tuzlu bir serinliği öpüşür kızlar

Varsıllık sularına kulaç atarken.

Oysa her an, her birinin;

Binlerce kez gelip geçer

Binlerce kez dalış yapar birileri,

İçlerinin teknesinden.

Yaz denince kan ve tuzdan

Kış denince, buzdan patikalar yontarak

Varılan bir dağdır bizim acımız.

Bu yüzden,

Suya değdirsek de yanar dilimiz

Yanar etimiz yağ ve kurum dağıtarak

Uzaklarda bir şehir,

Hâlâ o bildik fahişedir

Öper, okşar ve sevişir…

Derken aşk ayrılır içimizden.