Yandım ya Resulallah
Halis Arlıoğlu

  Sayı: 88 - Nisan / Haziran 2016

Tweetle

Yabanın bu elinde, kaldım günâh çölünde.

Hep hasretin yolunda, yandım yâ, Rasûlallah.

Civârında dolaşsam, nice yolları aşsam..

Bir kez sana ulaşsam, yandım yâ, Rasûlallah.

Aradım o çöllerde, kaldım gurbet ellerde.

Gönlüm arar her yerde, sordum yâ, Rasûlallah.

Ucu yok-bucağı yok, kalbime saplandı ok.

Hasretin bana çok, oldu yâ, Rasûlallah.

Aştım yüce tepeden, hırkamdır bana kefen.

Ederler nice sitem, gördüm yâ, Rasûlallah.

Seherlerde inledim, gönlüm pası silmedim.

Sensiz sanki bir yetim, kaldım yâ, Rasûlallah.

Horozlar öttü yine, hasretin yetti yine.

Her dâim senden yana, döndüm yâ, Rasûlallah.

Ne kalem, ne dil söyler, gönül dünyâyı neyler?.

Ah! İle, figân eyler, sensiz yâ, Rasûlallah.

Zulüm her yeri sardı, benzim bunda sarardı;

Âlem seni sorardı, medet yâ, Rasûlallah..

Çok çileler çekti ümmet, terk edildi birçok sünnet.

Senden bize olur himmet, inâyet yâ, Rasûlallah.

“Ümmet”demek suçtur şimdi. Birçokları piçtir şimdi.

Tavuk gider-gelir hindi, karıştı yâ, Rasûlallah.

Sana bunlar mâlum ammâ, pek çokları bir muamma.

Müslüman’ım derken dili, bozguncuyla yaşar biri..

Kafalar karma-karışık, alınlar çoktan buruşuk.

“Kurtuluşa”yanan ışık, karanlık yâ, Rasûlallah.

Haramlar oldu helâl,(!)etmiyor bunlar dîni ihlâl.(!)

Kulaklar sağır, diller lâl, konuştur yâ, Rasûlallah.

Şimdi bayram ’Cumhuriyet,’ ekrân dolu kıp-kızıl et.

İffetsize ikrâm-izzet, annelikler oldu zillet.

Elbet şaştım ben bu işe, lutfun, ansızın erişe…

Gidiyoruz kalka-düşe, şaşırdık yâ, Rasûlallah.

İffetsizlik tüm meziyet,(!) harâmîlik hep fazîlet.(!).

İnançlıya her eziyet, mübahtır(!)yâ, Rasûlallah.

“Kurtarıcı”harâmî imiş, andına çok şey adamış.

Müslümanlar hep bundanmış, Âr ettim yâ, Rasûlallah.

Hep değerler alt-üst oldu, haramlardan ambar doldu.

Çok tüplerden bebek oldu, “Zâni” özgür, Nebî Allah.

Sû-i edep eyledim ben, çok az şeyler söyledim ben.

Sana karşı, neyledim ben.? Bağışla yâ, Rasûlallah.

Ne evlâtlar söz dinliyor, ne hâtunlar laf anlıyor.

Pek çok vâlideyn inliyor, inâyet yâ, Rasûlallah.

Küfre inat yaşıyoruz, birçok engel aşıyoruz.

Elbet buna şaşıyoruz, şefâat yâ, Rasûlallah.

Yine ümit vâr olalım, himmetinle nûr olalım..

Sana elbet yâr olalım, kerem et yâ, Nebî Allah..

Bu günahkâr ümmetini, eksik etme himmetini.

Kusur-hata bizimkini, bağışla yâ, Rasûlallah.

Pek çok dilekte bulundum, isyân-tuğyân ile doldum.

Şefâatinle kurtulurdum, inayet yâ, Rasûlallah.

Beşer azdı, kanâat yok, isyân-tuğyan, eden pek çok.

Müslüman hep gaflette, uyandır yâ Rasûlallah.

  (NOT; Bu şiir 28 Şubat döneminde yazıldı.)