Zihnin Parmaklary
Marianne MOORE

  Sayı: 51 - Ocak / Mart 2006

Tweetle

Zihnimizin parmak
aralarındaki simya,
       güneşin dilinden akan
                 çuha kanatlı 
bir çekirgenin  
yalaz kınlı kanatlarına benzer
resim çizer havaya
bir piyanistin-ikon.org- 
parmakları gibi...

veya eşeler bir kalbi
bir "tığ-gagalı"nın
orman humusunu eşelediği gibi
veyahut ondan bir miras diye
kendi tüylü yağmurluğunu tarar.
Yalnız kalır onun gibi bazen ve 
           sık çalılıklar arasında
gözünü toprağa düşürmüş gibi yürür.
Bir zihin en alttaki
                   gözün seyrinden öğrenir        
sürüngenlik tılsımı nedir...

bir kulak verelim
      anılara
kıkırdaklı bir kulak
burunsuz bir usturlap
     ve "mono-kollu" 
    pusula...
yere düşmüş gibi bilfiil,
elma dersem çekim,
havva dersem çıkma...

güçlü bir tılsımdır,
zihnimizin parmaklarının kustuğu şey;
bir duvardaki parmak lekeleri veya
ışık-gölge oyunu gibi
                sarılır
        güneşin yansıttığı perdede
peri boyunlarına... kırmak için...  

bütün sinirleri ve bütün cazibesi
           sökülüp alınmış gibi ve
   kalbi kaplayan ufunet gibi;
eğer bir yüzü olsaydı kalbin,
kederin par
             çal ad ığı
peri boyunlarında gezerdi katliam...

piyanistlerin tabureleri ve parmakları  
gibi yanardöner kimi, kimi pişkin
                 teslimiyetler,
kimi kanıksanmamış kanıtlar içinde
bir havari yemini değil
                                bu,
kılık değiştirmeyecek olsun hiç

zihnin parmakları hep
           farklı eldi-
                     vennnler giyecek... uzun... 

Türkçe Söyleyen: Sinan AYHAN