Bozkırın Ensar ve Muhacir Türküsü
Mehmet Hasret

  Sayı: 111 -

Tweetle

Bozkırda kimsesiz kalmış bir filizsin sen…

Bozunan adımların seni terk etti demek, olsun sen yine de bozlaşma, bir rüyaya yakışır senin rengin…

Geçer bu devranlar, sen diyelim sabahsın; simit kokularının, taze ekmek kokularının, hamurla buluşan peynirin, sofrayı çoğaltan zeytinin, bilumum azlık içinde tokluğun zamanını taşıyan hünersin…

Fırından yeni çıkmış ekmeği kucakladın ve bütün kahvaltı sofralarına götürüyorsun; o ekmek bitmiyor, hiç bir sofrada bitmiyor, o çünkü halılar, kilimler ve dahi nice el emekleriyle, alın terleriyle yoğrulmuş bir zamandır…

Sen bu eşiklerden yükselen bir adımsın…

Sana şehirler hediye eden adımların vardı; nereye adım atsan bakırcı ustaları, sarraflar, çömlekçiler, ata binmişler, attan inmişler, kılıç kuşanmışlar; sana tok ses veriyordu… Sen hiç bir sabah uyuya kalmamıştın, üzerindeki güven çekilip alınmamıştı, bir karıncayı bile ezmemişti gölgen, ne oldu…

Sen bir kıymetten düştün, tuzla buz oldun… Ne oldu…

Seni güneş adımların mı terk etti, seni ferah, huzurlu coğrafyaların mı terk etti, olsun, ne çıkar, sen bir öç, intikam, kötü hırs, bir haset değilsin; sen maddeye sızmış üstün fikirsin, sen o üstün fikrin zarflandığı nizamın tohumusun, her şeyi yeniden gör, her şeye yeniden başla!

Hiçbir yer senin değil, hiçbir şey sana ait değil… Yukarıda Allah var..!