Bahar
Ekrem Yılmaz

  Sayı: 116 -

Tweetle

Bahar gelince ben

Özlerim gülüşünü

O yemyeşil tepeden

Tatlı süzülüşünü

Yeli ılık kırlarda

Önümde koşardın da

Saçların ipek perde

Koş diyordu ardında

Sepet sepet nar gibi

Elde kır çiçekleri

Kaybedilmiş yâr gibi

Kâlbimin tenha yeri

O ağacın altını

Şimdi arıyor musun

Verse gümüş altını

Buna kanıyor musun

Gittin, artık dönmezsin

Kondun baş  aklarıma

Yaprak olsam ezmezsin

Düşsem ayaklarına