|
Nakış Ekrem Yılmaz Sayı:
127 -
 Kaygılar buhar oldu
Doldu sefâ gönüle
Sürur, neş’e, heyecan
Saadet de sıfatın
Düş peşime der
Yedinci kat göğe
Merdiven mi
Niye
Sevgilim diye
Gönlümde yerler gökler
Lâ teşbih
Onun oyuncağı
Şimdi Ondayız
Muhabbet uçurur
Vasıtasız
Son ağaçtasın
Bir anda
Orda orda ordasın
Başın secdede
Senin Burak’ın
Gece yolculuğun: Namazın…
Bitti şimdi
Çaktı haber
Yağan müjdelerdi
Hamdettik Yaradana
Sonsuz kere
Gönle dolan sefâydı
Seni seviyoruz Allah’ım
Onunla nakşettin
Kendine aldın bizi
Sevdik zannettik
Sen sevdin
Biz yokuz!
|