Geceler sırdaşım benim
Halis Arlıoğlu

  Sayı: 81 - Temmuz / Eylül 2014

Tweetle

Geceler sırdaşım benim, dertli yoldaşım benim.

Garip bir yolcu gibi, yok ekmeğim aşım benim.

Derdimi dökerim olan, gam-küsâr oldum yine.

Niyâzım senden yana, geceler sırdaşım benim.

Ay doğar, yıldız kayar. Hasta günleri sayar.

Vefasız çıktı o yar. Geceler sırdaşım benim.

Bekler şafak söker mi? Düşünceler bir mermi.

Hüsün, keder gider mi; geceler sırdaşım benim.

Döner maziye bakar, günahlar onu yıkar.

Düşmüş saçlarına kar. Geceler sırdaşım benim.

Huzur arar gecede. Hayatı bilmecede.

O başlar hep secdede. Geceler sırdaşım benim.

Yıldızlar dizi dizi. Halk etti Allah bizi.

Affede cümlemizi. Geceler sırdaşım benim.

Uzun bir sessizlik var. Tefekkür gönlüme dar.

Devrediyor edvar. Geceler sırdaşım benim.

Seyre daldım âsumânı. Şimdi hülya zamanı…

Yakalarsın o ânı. Geceler sırdaşım benim.

Koca şehir uykuda. Hayâlin kalmaz suda.

Ölüm bekler pusuda. Geceler sırdaşım benim.

Tek-tük ışıklar yanar. Kim beni nasıl anar?

Kırılan kalbi anar. Geceler sırdaşım benim.

Kaş göz eder yıldızlar. Gönlümün teli sızlar.

Geldi geçti bu yazlar. Geceler sırdaşım benim.

Bir sükûnet, ulviyet var. Uçtu gitti koca yıllar.

Altüst oluyor edvar. Geceler sırdaşım benim.

Çeker âhı derinden, hasta inler derdinden.

Ölüyor kederinden. Geceler sırdaşım benim.

Gecenin şu beşinde, hayatın eşiğinde.

Herkes kendi işinde. Geceler sırdaşım benim.

Yine daldım hayallere. Düşürdün yâd ellere.

Karıştım şu gazellere. Geceler sırdaşım benim.

Yüreğim yâr dağladı. Bülbül figân eyledi.

Bana netti neyledi? Geceler sırdaşım benim.

Bu fâni âlemden geçersin. Bir gün ecel şerbeti içersin.

Ne tevbekârsın, ne vazgeçersin. Geceler sırdaşım benim.