ÖĞRETMEN DÜYŞÖN'ÜN HAYALİ
İbrahim Türkhan

  Sayı: 62 - Ocak / Mart 2010

Tweetle

Ben, öğretmen olmak isterdim;

       günün asırlara döndüğü bir bozkırda,

okul bahçesinde çiçek çiçek açmak için baharda

Toplayarak zamanın bağrından kutlu bilgileri

Müştak gönüllere sunmak isterdim…

Ben, öğretmen olmak isterdim;

       yazın bir, kışın onbir ay sürdüğü bir bozkırda,

kalsam da gam yemeden tipide-karda

Eriterek ruhumu Tanrı Dağları'nın nehirleri gibi

Geçtiğim yerleri şevkimle sulamak isterdim…

Ben, öğretmen olmak isterdim;

       ilim arzusunun köreldiği bir bozkırda,

etmeden asla şekva, kalsam da zorda

O bozkır bakışlı gönüllere, bulutlara katılıp

Yağmur yağmur yağmak isterdim…

Ben, öğretmen olmak isterdim;

       sadece ben ve öğrencilerimin olduğu bir bozkırda,

girmeden gözüme başka bir sevda

Gönül çeldiren türlü hayallerden el etek çekip

Bir tek, yarınlar için yaşamak isterdim…

Ben, öğretmen olmak isterdim;

       Isık Göl'ün gök mavisine büründüğü bir bozkırda,

dizime kadar bata çıka adımladığım sularda

aydınlık günlerin hasretiyle yanıp tutuşan Altınayları

Tepedeki taş döşeli sınıfa kavuşturmak isterdim…

Ben, öğretmen olmak isterdim;

       günlere çilenin dizildiği bir bozkırda,

mutluluk toplayarak tek tek masallarda

Ötelerin yediveren muştularını