Ya Resulallah
İbrahim Şaşma

  Sayı: 87 - Ocak / Mart 2016

Tweetle

Dudaklarım çatlıyor,  adını andığımda.

Bu sevdanın nârında, yandım Ya Resulallah.

Bir gülün kokusudur, gönül sandığımda,

Yoluna baş koymaktır, andım Ya Resulallah.

Beşer yolun yitirmiş, herkes dönmüş şaşkına.

Vicdanlar dur demiyor,  nefis denen taşkına.

Seher vakti el açmış,  şefaatin aşkına;

Gözü yaşlı o ümmet, bendim Ya Resulallah.

Kör nefsime değil de, imanıma uydum ben.

Çağrını ötelerden, ta ezelden duydum ben

Bu aşk ile aç kaldım, bu aşk ile doydum ben.

Ekmeğimi sabıra bandım Ya Resulallah.

Gergef gergef işlisin, cihanın nakışında

Ayın şavkı vurunca, güneşin çıkışında.

Gölgeni görsem bari Zemzem’in akışında.

Avuç avuç içtim de, kandım Ya Resulallah.

Ne vakit ağlasam ben, kâh üşüsem kâh yansam

Vurup alnım secdeye, gözyaşlarımla yunsam

Saçlarıma dokunur bir el adını ansam.

Sanki yanıbaşımda sandım Ya Resulallah.

Dara düştüğüm zaman acep kime sığındım.

Rabbimin seslendiği bir tek deme sığındım.

Elife tutundum ben, gittim mime sığındım.

Aşkınla pervaneyim döndüm Ya Resulallah.

Bir avuç canıma ben,  sevdanı yüklemişim.

Düşlerime düş diye, düşmeni beklemişim.

Salâvatlar üstüne salâvat eklemişim

Kabul buyur aşk ile, sundum Ya Resulallah.

Her hayalin peşine insanoğlu düşer de;

İşim olmadı benim, ne bir kemde ne şerde.

Bu dünyamda sen vardın, boş çevirme mahşerde.

Sevdalılar safına kondum Ya Resulallah.

Ahlâk sende şahlanır, hak katında El-emin

Sen kâinat güneşi,  sen nurusun âlemin

Surlarında sancaksın iman denen kalemin

Nefsimi altetmişim yendim Ya Resulallah.

 Hira’da İkra emri,  ilâhî ferman olur.

Kulak veren dost sese aşk ile harman olur

Adın anmak bile derdime derman olur

Bin türlü marazımdan ondum Ya Resulallah.

İlk öğreti adındı,  kulağıma okunan.

Kum tanesi olaydım topuğuna dokunan

Var mı benden özgesi bu aşk ile yakınan

Yundum gözyaşımla ben yundum Ya Resulallah.