?anakkale Ge?ilemedi mi?
Turgay Ertem

  Sayı: 56 - Nisan / Haziran 2007

Tweetle

Dünya tarihinin şahit olduğu en kanlı savaşlardan biri de şüphesiz Çanakkale Savaşlarıdır. Daha çok Gelibolu Yarımadası'nda cereyan eden çarpışmalar, 18 Mart 1915 tarihinden sonra başlamıştır. İngiliz ve Fransız donanmasının boğazdan geçme teşebbüsü sırasında çok büyük kayıp vermesi ve başarısızlığa uğraması bu tarihte gerçekleşmiştir. 18 Mart Çanakkale Deniz Zaferi sonrasında İngiliz ve Fransızlar kimi Hindu kimi yamyam kimi bilmem ne bela mahlûkları, sömürgelerinden getirerek bizimle çarpıştırmışlardır.
TRT'nin hazırlattığı KINALI KUZULAR dizisi bu muhteşem destandan sahneler gösteriyor. Bu güzel teşebbüs için TRT'nin yetkililerine teşekkür ve takdirlerimizi iletmek boynumuzun borcudur. TRT'nin kültürümüzün güzelliklerini yeni nesillere aktarmak görevi bu gibi eserlerle mânâ kazanacaktır.
Yazımızın başlığı, bir acı hakikati dile getirmek için konulmuştur. Evet, Türk Milletine 253 bin şehide mal olan Çanakkale Savaşları'ndaki direniş, İstanbul'umuzun işgalini geciktirmiş, Cihan Savaşının uzamasına sebep olmuştur. Fakat savaş sonrasında yenik sayılmamız, müttefik donanmasının İstanbul'a maalesef serbestçe girmesi sonucunu doğurmuştur. Yani Çanakkale geçilmiştir. Bu tarihin görünen yüzüdür. Görünmeyen yüzü çok daha hikmetlidir.
Çanakkale'de bir destan yazılmış, şehadetin Milletimiz tarafından nasıl anlaşıldığı, emre itaatin ne demek olduğu, düşmanın ölüm kusan silâhlarına karşı bir gül bahçesine girercesine nasıl koşulabileceği gösterilmiştir. Bir müslümanın savaş hukukunu nasıl uygulaması gerektiği, mağduriyet ve yoklukların "Mehmetçiği" yıldıramayacağı, hürriyet, namus ve vatan kavramlarına İslâm'ın kazandırdığı mânâyı, en güzel şekliyle anlatmıştır.
İslâm'ın müslümana kazandırdığı en önemli anlayışlardan birinin bağımsızlık ve hürriyet olduğu, bağımsız olmayan, hür olmayan bir müslümanın, dinini tam anlamıyla yaşayamayacağı bilinmelidir. Hâkim güçler, inanmadıkları dine de istedikleri gibi kısıtlamalar getirebilirler. Oradaki insanlar da kargaşa ve emniyetsizlik içinde kalırlar. İşte Afganistan, Irak, Filistin ve diğerleri son örnekler...
Osmanlı Devleti'nin beyni durumundaki İstanbul işgal edilerek bağımsızlığımız,  hürriyetimiz sona erdirilecek, savunma ve savaş gücümüz etkisiz hale getirilecekti. Ama hesapları tutmadı. Üstelik Çanakkale'deki ruh, Sevr ve Mondros sonrasında Yunan, İngiliz, Fransız, Rus, İtalyan işgaline karşı aynı şekilde kendini göstermiştir. İstiklâl Savaşı adını verdiğimiz Millî Mücadele din, vatan, namus, bayrak ve diğer mukaddes değerleri korumak için yapılmıştır.
Bugün ise dinimizi, dış düşmanlardan fazla içteki inançsızlar- laikliği kılıf yaparak- yok etmeğe çalışıyor. Vatanımızın toprakları,  Avrupalı, Asyalı zenginler tarafından satın alınıyor. (1994 yılı tapu kayıtlarına göre Yunanistan, Almanya, Suriye, İsrail gibi ülkelerden kişilerce çeşitli metotlarla 3000 km2 kadar toprağımız satın alınmıştır.) Namus anlayışımız, "hayatını yaşamak", "kadınlara özgürlük" gibi ifadelerle kadınımız, mücevher konumundan çakıl taşı haline getirilmiştir. Aile yapımız dağılmaya başlamış, nesiller arasında büyük bir kopukluk oluşturulmuştur. Gençler, büyüklerinin değer verdiği şeyleri umursamamaktadır. Genç bir kızla tanışan bir erkeğin sokak ortasında öpüşmesi namus anlayışımıza ters düşmez olmuştur. Çocuklar en küçük sıkıntılara bile sabretme gücünde değiller. Eşleri tarafından aldatılanlar, "Ben arkadaşımla konuşuyordum, ne var ki bunda?" diyen eşi karşısında yutkunup kalmak durumunda bırakılmıştır. Bayrağımızın mukaddesliği büyük olması ile orantılı zannedilmektedir... Maalesef -bu anlamda- Çanakkale geçilmiştir...
Ey şehit oğlu şehit isteme benden makber,
Sana ağuşunu açmış duruyor peygamber...