A?yr Ko?ma
İbrahim Berber

  Sayı: 55 - Ocak / Mart 2007

Tweetle

İyi dinle, işte verdim sözümü,
Yüreğine çivi gibi ÇAK beni,
Yanılıp da, kaybedersem özümü,
Nemrut gibi ateşlerde YAK beni...

 Gönenirim, bana kıymet verirsen,
 Sevdamızı, aşkımızı korursan,
 Töreliyim, bir hatamı görürsen,
 Toprağından ayrık gibi SÖK beni...

Dallarında yıldızlarım uyusun,
Gölgesinde çocuklarım büyüsün,
Hiç kimseler, bilemesin saysın,
Ediver de, ağacına KÖK beni...

 Hasret acı, ömür kısa, yol ırak,
 Bir cevap ver, ne gün biter bu firak?
 Kölen isem, işte meydan ya bırak,
 Ya peşine, kurban diye TAK beni...

Küskün bakma, ben barıştan yanayım,
Bir ümit ver, hep minnetle anayım,
Pınarından, içe içe kanayım,
Zülfün ile, bir kuytuya ÇEK beni...

 İzlerini, bensiz yol'a bırakma,
 Hatıramı, hiçbir kula bırakma,
 Ellerimi, sakın ola bırakma,
 Bir avucundan, öbürüne DÖK beni...

Göktürkler'den, Oğuzlar'dan boy olsun,
Korkut atam gibi yüce soy olsun,
Kırkbir gece düğün olsun toy olsun,
Coğrafya'na ülkü gibi EK beni...

 Söyleyenler binbir hazla söylemiş,
 Ne bir eksik ne bir fazla söylemiş,
 Eylemiş de, ne de güzel eylemiş,
 Ta ezelden, sana yazmış HAK beni...

Hayat boyu gel beraber olalım,
Sevinçleri paylaşalım bölelim,
Ölürsek de sarılarak ölelim,
Ahiret'e uğurlama TEK beni...