Çoğu gitti, azı kaldı
M. Nihat Malkoç

  Sayı: 84 - Nisan / Haziran 2015

Tweetle

Zaman nehri akıp gitti

Yüreğimi yakıp gitti

Her gelen bir bakıp gitti

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı

Geçen günde vefa yoktur

Yarınlarda cefa çoktur

Teselliye karnım toktur

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı

Boşa geçti onca yıllar

Nerede o saran kollar

Uçuruma vardı yollar

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı

Bugün dünden karalıdır

Yüreklerim yaralıdır

Can, uzağın maralıdır

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı

Kimsesiz bir seyyahım ben

Renklerden en siyahım ben

Mahzun kalpte bir âhım ben

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı

Adımlarım ahestedir

Aklım o son nefestedir

Bu çalınan son bestedir

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı

Misafiriz dünyada biz

Hayat denen rüyada biz

Suretleriz aynada biz

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı

Zaman aktı, vade doldu

Yüzümdeki güller soldu

Gün tükendi, akşam oldu

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı

Yaşamaktan nedir murat?

Yola koyul, dayan kırat

Uzağında bekler Sırat

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı

Her yer soğuk, yürekte hâr

Saçlarıma yağmakta kar

Ne de çabuk geçti bahar

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı

Gül bahçesi niran oldu

Şenlik yeri, viran oldu

Koca ömür, bir ân oldu

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı

Benliğini sarar hüzün

Aynalara küser yüzün

Yokuşlara döner düzün

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı

Ektiğini biçeceksin

Mevt badesi içeceksin

Bu dünyadan göçeceksin

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı

Sayılıdır her bir nefes

Sessizliği böler bir ses

Sonsuzluktur büyük adres

Senelerin izi kaldı

Çoğu gitti, azı kaldı