Baksana
Seyyale

  Sayı: 84 - Nisan / Haziran 2015

Tweetle

Gök tazelendi ve sular duruldu
Dil bildi, sustu, mermiler yoruldu
Eyvah! Eyvah! Kabre kilit vuruldu
Serin sulara köprüler kuruldu
 
Baksana insanlar uzaklaşıyor!
Hep kaçıyor, korkuyor, yaklaşıyor
 
Kör mahzende bir yetim bağırıyor
Zindanları kalbine çağırıyor
Mezarın çürümüş kalbi ağrıyor
Yine de gün doğuyor, ağarıyor
 
Dışarda bekleyen günler üşüyor
Mazide kalanlar bir bir düşüyor
 
Kaos! Şişelere sığındı ırmak
Ne tuhaf! Hiç gelmeyeni çağırmak
Karıncanın kulağına bağırmak
Gayesiz, güneşi yalamış parmak
 
Hakikat beyazı yer altı bezler
Bilmez, dünyayı sindiren obezler
 
Perdelere kalp sıçramış, delinmiş
Zalimin bakışları perdelenmiş
Bakışan ne giden ne de gelenmiş
Rüyalarda büyüyen kardelenmiş
 
Ah! Zalime kıyasla mazlum-mazlum
Çocuk yüreklerinde klor, vakum