Seni düşünürüm
Cemal Karsavan

  Sayı: 121 -

Tweetle

seni düşünürüm

sarkar göz ucumda zaman

elim şakağımda dururum

kaybolur bakışlarım

an kendime kaldığımdır

gölgem düşer ayak altıma

suda kırılır güneş akşam üzeri

yele gider hasretler

unuturum zamanı

uzanır ellerim boşluğa

tuttum tutuyorum derken

konarsın kas ucuma

ölüm kadar yakınsındır bana

seni düşünürüm

kimsin nesin nerden çıktın karşıma

kaybolurum karanlıklarda

düşlerime düşersin

uykularımın en tatlı yerinde

kadife semada yıldızlar ayı öperken

güneş sabırsızlıkla sabahı beklerken

ben yalnız sabahları beklerim

sana şiir yazıp hasretimi gideririm

seni düşünürüm

cadı kazanı beynim karmakarışığım

dalgınlığım derin kuyu

bir var oluyorsun bir yok

özlem özlem göz ucumda

şu an gözlerim dolu dolu

sevda aşığıyım kendi kendime

ha boşaldı ha boşalacak

yağmur yüklü bulutum

ve gidiyorum iste yol uzun

sarmaşık misali sarılmışsın her yanıma

sevda bu kadar zor mu usta

kanar göz ucumda

seni düşünürüm

kuzu otlatır dere boyunda çocuklar

ve el sallarlar tayyare’lere

kızlar tesik eğirir bacalarda

yumak yumak düşleri

bir çocuk uçurtmasını yele kaptırmış

pamuk topluyor Çukurova

peştamallı kızlar fındıkta

tütün kırar çıt kırıldım yüreklerde

fıs fıs ineğin memesinde

çoban kavalındaki ezgide

öbek öbek çoğalırsın

Dumanlı dağlarda

seni düşünürüm

göçerdir sevdam

göçmen kuşun kanadında

ha geldin ha geleceksin

lastik olur uzar uzaklıklar

kışın ayazında yalınayak

ve bahar yağmurlarıyla

temmuzun on beşinde yansam da

hazan olsam da sonbaharda

seni düşünürüm

aşk olsan da yakıp dağlasan da

parça parça yapsan da yüreğimi

tabipler derman bulamasa da

amansız hastalık olsan da

sararmış sayfalı kitabın sayfaları arasında

kurumuş gül yaprağıdır

hatıralar

elden ele geçen kitapta

seni düşünürüm

sahne arkası ışıkları yansır

ben karşında sen perde arkasında

başını kaldırıp baksan derim

gözlerin gözlerime değer utanırım...

ressamın fırçasında

kanarsın damla damla

bulutlar takılırsın şairin şiirlerinde...

seni düşünürüm

ırgatta gün dönümde gölgede

Ayşe kızın bebesinin gözünde

sinekler oğul verirken

kuru katık geçişen yemek saatlerinde

deli poyrazla savrulan saçlarımın telinde

nefes nefes sigaramın dumanında

iş çıkışı fabrika önünde

köşe başı bekleyişlerimde

ekmeğim olur düşersin usuma

tan atışıyla ayak sesimde

besmelesiz sabahlarımda

aynada kırılırım

seni düşünürüm

bahar olursun her çiçekte

ayrı bir kokuyla yürek ferahlatan

esen alır getirir beni sana

iğde çiçeği kokularıyla

ceninin doğuşudur senle dogan sabah

hastane kapısında saatlerce

dokuz doğururken

sevincin sığmazken kendine

seni düşünürüm

koca bir şehir canlanır gözlerimde

kimse bilmez merak etmez

öksüz bir çocuk gibi ağlarım

kalabalıklar içinde

çakır keyif akşamlarımda

düşüp kaldığım merdiven önlerinde

sefilliğim parçalanmışlığımla

seni düşünürüm

sen olursun ben olurum

can olur candan olursun

geniş zaman kipinde

ah bir seviyorum diyebilsen

bir tebessüm edip gülebilsen

ben ben olurum işte o zaman