Umutsuz
Mevlüt Yavuz

  Sayı: 122 -

Tweetle

Doğmamış çocuğa don biçer gibi

Biçtiğim kefeni kendim örtündüm

Ecinni tasından su içer gibi

Kâh çarpıldım, kâh ikiye bölündüm

Rengârenk açılır, ruhsuz kokusuz

Akşam sefaları, aynalarımda

Boynuma buz gibi hissiz dokusuz

İki kol dolanır gece yarımda

Son tebessümünü, dikip saksıya

Nöbet tutuyorum, derin sukutla

Her gece, dalmadan önce uykuya

Penceremde suluyorum umutla

Havaleler, nöbetlerle beslendim

Kül serperek dayandım her acıya

Yaslandıysam senin için yaslandım

Bir ümit diyerek, kahpe geceye