Çocuk ve kuş
İbrahim Durmaz

  Sayı: 125 -

Tweetle

Bir çocuk

Bir kuş

Kuş ölür

Çocuk yüreğindeki bütün yıldızlar yere dökülür

Boşluğun acısı çöker

İnceden ince

Sarar dört bir yanı

Ne gündüz kalır ne gece

Yumar gözlerini

Kuşu içinde uçurur

Uzatıverse ellerini

Sanki tutacak

Öylece sessiz durur

Açsa gözlerini

Hayalleri yok olacak

Ruhunda kopan fırtına bulutları

Siz durun o ağlayacak

Kapı açılır birden

Öylece süzülüp merdivenlerden

Biri vardır yürüyüp gelen

Görür İki Cihan Serveri’ni

Teselliye gelmiştir kendisini

Çocuk alır kuşu gönlünden

Boşaltır kalbinin kafesini

Buyur eder gönül şahikasını

Âlemlerin Efendisini…