|
Ateşe perde
Cahit Ay  Sayı:
129 - Temmuz / Eylül 2026
 Bu evden kaybolup, göçtüğüm günler;
Ocakta soğuyan çay yarım kalır…
Arada, sohbette geçtiğim günler;
Hasret bir an eser, rüzgârım kalır…
Giysim, kurtulacak vebâle benzer.
Çehrem, unutulan hayâle benzer.
Bir var, bir yok olan misâle benzer.
Belki bahsetmeye efkârım kalır…
Kalanlar, gidene yardımda hançer.
Ne haşyet, ne huşû… Hısım da hançer…
Madem ki manzara bağrımda hançer,
Ben de üç beş damla yazarım, kalır…
Yalanlar toplanıp, yalanı gömer.
Zaman, her geride kalanı gömer.
En nihayet zaman, zamanı gömer,
Ne bir nişân, ne de mezarım kalır…
Neleri tutmuşum, atmaya değer.
En asıl nefsimmiş, çatmaya değer.
Sorarlar: Neyin var, tartmaya değer?
Dağ gibi yığdığım zararım kalır…
Nefsime yandığım yerde, Peygamber
Gelip, derman olur derde, Peygamber.
“Ümmetim, ümmetim” der de Peygamber;
Ateşe perde El’ Gaffar’ım kalır!
|
16 kez okundu.
Yazara Mesaj
