Yükseklerde bir yerlerde
Ahmet Çelebi

  Sayı: 74 - Ekim / Aralık 2012

Tweetle

Merdiven, merdiven, basamak, basamak

Zaman geçitlerine çıkıyorum

Yükseklerin ortasında kalakalmış bir rüyayım

Sağım gece, solum gece

Altım rüya, üstüm rüya

Hep dilimde şu hece;

Bırakında yalnızlığımı, sensizlikle bulayım

Yaşamak bir rüya doğmaksa ölmekmiş

O kadar kısaymış ömrüm, gülüp geçmekmiş

Uğradın geçtin benden, ben ise bir hancı

Şu dünyada en acı şey, bir gönülden geçmekmiş

Yolcular gelir gider, yollar alışkın buna

Gidenlerde tebessüm kalanlardaymış sancı

Sevgi denilen şey hayallerde yaşamak

Katlanmak,  acıların bin bir türlüsüne

Merdiven, merdiven, basamak, basamak

Çıkıyorum, çıkıyorum ıstırap ülkesine

Yalnız bende mi bilmem ki aynalardaki kavga

Yoksa bir savaş mı bu, ellerimdeki boşluk

Çocuklar gibi şen, çocuklar gibi ürkek

Aynalarda kopan şu haşin fırtına

Biliyorum yalnızlığım arsız, yalnızlığım kahpe

Soysuz bir düşünceyle doğuyorum

Geceler ülkem olmuş, yarasa gibi özgürüm

Ben yalnızlığın savaşçısı, özgürlüğün suçlusuyum

Delik deşik perdeler gibi, anlamsız

Bir çocuğun bakışları gibi boş ve mânâsız

Her gece böyle doğuyor ve böyle ölüyorum

Bir sualin tek cevabı olmazmış

Ben hayatı kendi cevaplarımda arıyorum

Bende hayat derinde, bende derinlik yüksekte

Bana kazılan mezara bana dikilen kefene

Hep merdiven,  merdiven hep basamak, basamak

Giyiyorum bir kefen varıyorum bir mezara

Yükseklerde bir yerlerde

Yükseklerde bir yerlerde…