Yakarış
Halis Arlıoğlu

  Sayı: 76 - Nisan / Haziran 2013

Tweetle

İlâhi! Sana yöneldim. İsyan-tuğyan ile geldim.

Artar, günden güne derdim. İsyan-tuğyan ile geldim.

Akar gözlerimin yaşı. Taştan taşa vurdum başı.

Günahkârım sana karşı. İsyan-tuğyan ile geldim.

Keremine yüz süreyim. Harem-gâhına gireyim.

Mağfiretini göreyim. İsyan-tuğyan ile geldim.

Günahım çok yüzüm kara. Nâçâr düştüm bu yollara.

Yüreğimde bin bir yara. İsyan-tuğyan ile geldim.

Çok ağladım, güldür beni. Mağfiretle, doldur beni.

Muradıma erdir beni: İsyan-tuğyan ile geldim.

Dilenciyim, kapında kul. Bu kemteri eyle,kabul..

Nolur bizi, mağfiret kıl. İsyan-tuğyan ile geldim.

Çaresizdim bu çöllerde. Kaldım yabanda-ellerde.

Turna gibi o göllerde. İsyan-tuğyan ile geldim.

Ağladım hep günahıma. Yetiş artık, bu âhıma.

Baş koyduğum o râhına, İsyan-tuğyan ile geldim.

Karıştım çölde kumlara. Bakar dururum o yollara.

Kanar bağrımda, binler yara. İsyan-tuğyan ile geldim.

Koyma bizleri bu dara. Zaten bahtımız oldu kara

İşim gücüm, döndü zâr’a. İsyan-tuğyan ile geldim.

Gönül bir’den bir’e uçtu. Belki Mevlâ’ya kavuştu.

Ferhat bu dağları aştı. İsyan-tuğyan ile geldim.

Hep dertlere giriftârım. Bitmiyor-âhu-zârım.

Ömrü-fâni geldi geçti. İsyan-tuğyan ile geldim.

Yıllar böyle tükendi hep. Kapında olsaydım kelp.

Hicranlarım bitmiyor. Nasıl dayansın buna yürek?

Kaç yıl uykusuz kaldım. Artık hasretten bunaldım.

O mutlu hayat burada bitti. Derin hülyalara daldım.