İsimsiz şiirler
Enver Cebeci

  Sayı: 82 - Ekim / Aralık 2014

Tweetle

Kır putları,

      Karala ikonaları.

      Sana bu sahte hayatı sunanlar;

      Dünya sahnesinin kuklaları, soytarıları…

      Gaflet uykusunda arama sakın;

      Huzur verici rüyaları.

Her zaman Hızır yetişmez;

      Bazen de insan olur insanın,

      Düştüğü yerden kaldıranı…

Gecenin bu saatinde

      Bu karanlıkta boş sokaklarda

      Söylesene işin ne delikanlım

      Elinde bavulun gözünde yaşın

      Yoksa yolculuk mu var delikanlım

      Hani nerde eşin dostun akraban

      Yok mu kardeşin anan baban

      Uğurlamayacak mı seni kimse delikanlım

      Yoldaşın mı bavulun sana

      Baksana sımsıkı elinden tutmuş

      Ana kucağımı ceketin

      Seni sıcacık bağrına basmış

      Yârin mi güneş

      Gitmene kırılmış sana sırtını dönmüş

      Dostun mu rüzgar

      Kal diye yüzüne yüzüne esmiş

      Bulutlar neyin oluyor ki

      Bir daha gel diye

      Ardından su dökmüş

      Ve Haydarpaşa garında bir anonsla

      Adına selâlar okunuyordu

      Tabutun birazdan kalkıyormuş

      İstanbul’a sormuşlar

      Seni iyi bilirmiş...

Ve Oğuz atam;

Boylarını bulur

Oklarını paylaştırır

Yollar düşman düşman üstüne

Ve o serkeş at

Beylerini bulur

Şaha kalkar

Koşar fetih fetih üstüne

Ve Türk;

Anayurdunu bulur

İmparatorluklar kurar

İmparatorluklar üstüne

Ve hilal;

Yıldızını bulur

Bayrak olur

Kandan kırmızı bir kumaş üstüne