Geri verin
Ahmet Değirmenci

  Sayı: 126 -

Tweetle

Sizin olsun gitar, keman…

Bana, kopuzumu verin.

Türkülerime dokunman,

Efkârlı sazımı verin.

Sizin dünyanız hep yalan,

Ya zulüm var yahut talan.

Benim, her vakit ağlayan,

Kan dolu gözümü verin.

Nerde köyüm güzelleri?

Vefa dolu gönülleri…

Yalan bilmezdi dilleri,

Dosdoğru sözümü verin.

Ayşeler, Fatmalar n’oldu?

Tükendi, gül gibi soldu.

Gözüm, kanlı yaşla doldu,

O eski sızımı verin.

Hamzalar, Kür-Şadlar nerde?

Özgür, Çağdaş çıktı bir de.

Oysa mertlik vardı serde;

Civanmert özümü verin.

Üç türkü yaktım sevdaya,

Sevdama dar geldi dünya.

Meyletmem köşke, saraya;

Bozkır ayazımı verin.

Ufuk karardı, gün battı;

Dost dediğim, bana çattı.

Âdâp, erkân, töre gitti,

Bin yıllık yazımı verin

Sizin kültürünüz batsın,

Üstümden karanlık gitsin.

Bana Veliler el etsin;

Manevî hazzımı verin.

Dağlarda karı eriten,

Erkence bahara yeten,

Arşüdükleri titreten

Deli avazımı verin.

Benim türkümde efkâr var,

Dağlarımın başında kar…

Ozan yine dünü arar;

O şanlı mazimi verin.