GİDİYORUM
Mustafa Çörtük

  Sayı: 62 - Ocak / Mart 2010

Tweetle

Gidiyorum sonsuza kapıldım bir duyguya

Yakın mı bilmen ama varacağım o suya

Bu ağıt hüzün niye artık zaman doldu ya

Açmadan ömrüm gülü sararıp da soldu ya

Dahası yolum uzun bakmaz geriye gözüm

Biçaredir kalmışım daha da yoktur sözüm

Yolculuktur olur ya birazda solmuş yüzüm

Hani nerde azığım iki arşın da bezim

Bir an olur bakarım ağlayarak semaya

Ne gerektir bir söze ne de bir tek cefaya

Bir bakarsın yemyeşil bir de çalar elaya

Gözlerin ışıltısın görüp daldım rüyaya

Hayal meyal ortalık bir an gözümde perde

Kurumuş dudaklarım sanki olduğu yerde

Yanımda duruyordu hani sevdiğim nerde

Beni yalnız bıraktın bu dönülmez seferde

Sorarım bu da ne ki keder hüzün arası

İçimi sızlatıyor sanki kurşun yarası

Bir an oldu anladım şimdi tamdı sırası

Ufkun sonsuzluğunda aranılan burası

Aydınlıklar içinde görünüyor bir kervan

Varıp hemen kendime bulayım da bir divan

Uzanıp bir çırpıda vakit çok geç olmadan

Usul usul alır yol tek bir yolcu kalmadan

Gidiyorum biçare yoktur bilinmez yolu

Yalnızlığa bıraktım eşi dostu bir dolu

Önümde uzun bir yol bir kuraktır bir sulu

Yanıma yoldaş olsun bir gövdesi dört kolu

Baharımın dalları bir bir soldu geçiyor

Yaşlı genci dinlemez artık beni seçiyor

Bedenim durdursa da ruhum ona kaçıyor

Bir kapıyı kapadı öbürünü açıyor

Ne yapsam ne söylesem artık o da nafile

Bir zamanlar uzaktı ne de kolaydı dile

Şimdi bana sorsalar geldin sen de ne ile

Ağzım açıp aşk ile geldim diyemem bile

Vakit doldu dolacak yakındır biliyorum

Kimse üzülmeyecek söz bile demiyorum

Gidiyorum sonsuza koşarak gidiyorum