Gazze'nin çiçeği
M. İsa Öztürk

  Sayı: 77 - Temmuz / Eylül 2013

Tweetle

Mazlum kanıyla boyanmış sokakta,

Ölüm sessizliğine terk edilen kaldırımların kucağındayım.

Bir anne şefkatiyle sarar sonsuzluğa pervaz eden gönlümü kaldırımlar.

Giryan gözlerime mendil olur annemin pamuk elleri misali

Yalnızların dostu kaldırımlarda otururken,

Suskun suskun naçar halimi izleyen barut kokulu bulutlar,

Ateş fışkırdı yüreğime anamı ve babamı hatırlatarak…

       Ben zavallıyım,

       Kaldırımda boynunu bükmüş ağlayan bir zavallı…

       Ağlayışım;

       Açlıktan değil,

       Susuzluktan değil,

       Korkudan değil…

       Ümmetin sükunetinedir.

Bir tek şey hatırlarım küçüklüğüme dair;

Beni korumak için üstümü örten,

Anamın ve babamın cansız, kanlı bedenleri…

       Anam,

       Gül bahçemin rayihası,

       Kanayan gönlümün devası,

       Hayatta kalmamın manası…

       Sen öldün, ben de öldüm anam.

Seni kıskanan gül bahçemin gülleri,

Bir bir soluyor dumandan, barut kokusundan…

Neylerim bu şehirde sensiz anam

Sabah silah sesleriyle uyanır,

Akşam barut kokusuyla uyurum.

Biliyor musun anam?

Yeri delmez bu şehirde acımasız bombalar

Her atılan bomba bir annenin veya çocuğun yüreğini deler.

Tıpkı gönlümü deldiği gibi

       Ah anam ah!

       Benim adımı neden “Hasret” koydun?

       Size hasret kalmam için mi?

       İşte hasret kaldım size

       Babamın eline hasret kaldım,

       Senin de kucağına hasret kaldım anam

       Hep gurbet, hep hasret…

       Bana gurbettir bu şehir.

       Ah bu ülke, ah ölüm fışkıran toprak

       Gönlümü yakar bir şehit verdiğinde suriye

       Anam,

       Gönül bahçemin ab-ı hayatı

       Neylerim sensiz olan fani hayatı

       Suriye sensiz mezardır bana anam

       Suriye sensiz dikendir bana…

Geride gözü yaşlı bir çiçek bıraktınız.

O çiçek gün gün soluyor anam

Kuruyor gönlü o çiçeğin,

Kuruyor dalı, yaprağı o çiçeğin…

Suriye'nin çiçeği kuruyor anam!!!