...
Arzu Altun

  Sayı: 43 - Ocak / Mart 2004

Tweetle

(Şiir de hayat gibi kesintisiz bir akıştır, başlangıcı ve sonu belli olmayan. Onun için başlık yok ve sonu üç nokta ile bitiyor.)
* * *
tetikten çek elini ey kalp şarabı
gülden midir bahçevanın kokusu
yoksa aşktan mı
büyülü şarkıların sahibi:
bülbül
susma!
anlat
ne var, ne yoksa
yar diyarından
...
* * *
ne gökkubbeden feragat ettim
ne de mehtabı
şarap bağında toplamaktan
geceyi aydınlatmak için
gökyüzünde yangın çıkardım
yağmuru sabaha saklıyorum
...
* * *
“gökyüzünü ben yarattım
ve yıldızları ben serpiştirdim geceye
hiç başınızı kaldırıp baktınız mı?
dilleri yarattım konuşabilmeniz için
ama yalansız
hiç dürüst bir gün geçirdiniz mi?
yağmuru ben yarattım
ve rüzgarları müjdeci olarak gönderdim
yüzünüze memnuniyetsizlik ifadesini takıştırmadan hiç ıslandınız mı?
denizler yarattım,
birbirinizin bir parçası olduğunuz halde
farklı olabilmenin ne kadar güzel olduğunu anladınız mı?
Ve dağları yarattım içlerindeki esrarı saklamak üzere vakti gelinceye kadar
hiç korkmadan tırmandınız mı?
çiçekleri ektim toprağa
koparmadan da güzel şeylere sahip olunabileceğini kavradınız mı hiç?
..."
* * *
aşk sancak tarafında olmalı
hiç yelken açmadığım denizlerde
bulutsuz bir gecede
sessizliğin sesinde olmalı
gürültülü kalabalıkların yanlızlığından kaçarken bulunmalı
aşk tarihe gömülmüş olmalı
ki herkes sadece okuyor şiirlerden
ve herkes aynı telaşla yaşlanıyor
aynı hengame yüreklerinde
aşk senenin bir gününde olmalı
aklın teğet geçtiği bir noktada
ve ıskaladığım bir dart tahtasında hiç olmayan bir halka
aç bir ülkenin çıplak ayaklı çocuklarında
veya onların kendimi kötü hissettiren bakışlarında
aşk gökyüzünde olmalı
olmalı ki
her gece başımı kaldırıp oraya bakıyorum
...