Dervişan bohçası III
Turgut Yörükoğlu

  Sayı: 124 -

Tweetle

Sevgi kanadım benim, uçtum gönül şehrine

Rüzgârın kollarında yolum sahraya doğru.

Pınar oldum, çağladım vuslatın aşk nehrine

Kader yelkenlerini açtı deryaya doğru.

Nefsim dağlardan ağır, tenimden daha yakın

Ruhumun aklığına bin cürüm eyler akın

Talkın verdim gönlüme, ahdinden dönme sakın

Alınan her bir nefes mutlak semaya doğru.

“Min salsalin kelfahhar” fırınında pişerek

Zelle, ecrin çekmeğe bu fenaya düşerek

İki yüzyıl firkati sabır ile aşarak

Seyr u sülûk eyledim ol ev ednaya doğru.

Her cemâl Leylâ bana, Leylâ’da sırr-ı Mevlâ

İki gören gözdense bini bir gören evlâ

Sûretinde Züleyha, sîretinde Süheyla

Makam-ı Yusufîlik kutlu rüyaya doğru.

Bu kırılmış gönlümü Beytü’l Makdis eyleyip

“Kâbe kavseyn” burcunda terk-i nefis eyleyip

Hilâfetin tahtına aşkı reis eyleyip

Aşk şemşiri elimde koştum Kisra’ya doğru.

Ruhum senden, can senden kalıp toprak bedenden

Bende beni sen ettim, rücu ettim ben benden

Bu kâinât oluştu bendeki eksilenden

Hep’ten hiç’e yürüdüm “usri yüsra”ya doğru.

Hakk’ın tekvin sıfatı, o da toprak anadır

İsim, resim, can, ceset hem şekil hem mânâdır

Bu mekâna geliş ki mutlak imtihanadır

Yola revan deminde gidiş ukbaya doğru.

Semt-i Esmâ makamı bir yüce sırr-ı ikrar

“Ene’l Hak” sözün diyen dâra düşse ne çıkar

Zerre gelip cihana, kürre olup gitmek var

Bizim zikrullahımız ismi Kübra’ya doğru.

Cennet - cehennem beri, ötesi canan yurdu

Anlayana Kur’ân’la, Habibiyle duyurdu

O makama lâyık kul, inşirahta buyurdu

Berzahtan geçip gider mülk-ü bekaya doğru.

Yörükoğlu burada, perdesiz akar zaman

Yedi kapı ardında yolcu bekler bir liman

Umman katreye döner, katreler olur umman

Dilde bütün sözcükler hamd ü senaya doğru.