Yardımseverlik
Mehmet Balcı

  Sayı: 125 -

Tweetle

Türkiye’de Kurtuluş Savaşı’nın en kızgın anları yaşanırken, Pakistan’ın Lahor kentinde Osmanlı’ya yardım toplamak için büyük bir miting düzenlenir. Mitingin amacı Türklere hem maddî yardım hem de gönüllü savaşçı temin etmektir. Pakistan halkının büyük bir çoğunluğu çok fakir olmasına rağmen kimi kulağındaki küpesini kimi kolundaki bileziğini kimi yüzüğünü erkekler ise kesesindeki parasını Türklere yardım için meydana bırakıyorlardı.

Eşi vefat etmiş ve yeni doğum yapmış olan bir kadının ise verecek hiçbir şeyi yoktu. Bu kadın kucağındaki çocuğuyla meydandan uzaklaşır. Hiç çocuğu olmayan zengin bir aile tanımaktadır. Zenginin konağının kapısını çalar. Çıkan hanıma “sizin çocuğunuzun olmadığını biliyorum, ben gencim yine doğurabilirim.” der ve çocuğu aileye satar. Parayı alan kadın oradan uzaklaşırken, zengin aile kadının parayı ne yapacağını öğrenmek için hizmetçilerini kadını takip etmesi için gönderir. Çocuğu satan kadın, paranın tamamını Türklere yardım sergisine atar. Zengin aile bunu öğrenince kadını bularak köşkte o ailenin bir ferdiymiş gibi aileye alırlar. Zengin aile niye böyle yaptığını kadına sorduklarında şöyle cevap verir: “Osmanlı zayıfladığından beri İngilizlerin yaptığı zulümler ortada. Eğer Osmanlının son kalesi Anadolu da düşerse sıra Pakistan’a gelir. Halifelik kalmaz. Bizim bayrağımız da toprağımız da pis çizmeler altında çiğnenir, namusumuz kirlenir. Böyle bir durumda çocuğum olsa ne olur olmasa ne olur. O yüzden çocuğumu size sattım. İngiliz’e köle olacağına sizin hizmetçiniz olsun…”