Sitem
Mehmet Balcı

  Sayı: 125 -

Tweetle

Yıllar geçti aradan hep hasret taşıyorum

Kederli, üzüntülü bir hayat yaşıyorum.

Yürümeyi unuttum, yolda emekliyorum

Aradan yıllar geçti, yolları bekliyorum

Elim artık varmıyor, emeğime işime

Her gece birkaç kere düşersiniz düşüme

Karnım aç olduğunda, benim için aşsınız

Dünya bu, üç günlük dünya siz nasıl kardeşsiniz

Her bayrama hasretle beklerim yolunuzu

Bayramlarda boynuma sarmayı kolunuzu

Yol bekleye bekleye kalbe dolar hüznünüz

Cenazeme gelmeye nasıl olur yüzünüz 

İsterim ki hepiniz ömür boyu gülüşsün

Siz mutllu olun yeter bana göz yaşı düşsün

Ben hep alttan aldıkça bu korkuyor sandınız 

Ben Mevlâna gibiyim demek ki aldandınız

Ben isterim herkesin içine sevgi dolsun

Eğer anlamazsanız size yazıklar olsun

Yetmiş yaşını geçtim size hiç kaş çatmadım

Pisliği kin gütmeyi kapıma uğratmadım

İsterdim ki siz beni edesiniz baş tacı

Belki de ben olurdum derdinizin ilacı

İyilikten ne anlar cahil olan nankörler

Çıkar işi olunca birbirlerini yerler

Birbirinizi sevin, böyle buyurdu Vahit

Ben hep iyi davrandım buna yaradan şahit

Günler çabuk geçiyor, kapanacak son perde

Cenazede sorarlar hani kardeşin nerde

Hep boşuna gidiyor harcadığım her emek

Benim yalnız isteğim Mevlâna’ya benzemek

Ne iyilik yaptıysam hoşlarına gitmedi

Benim hep alttan almam barışmaya yetmedi

Onlara küsmek için benim var çok sebebim

Onlara eş olmaya izin vermez edebim

Gün geçer devran döner, döner feleğin çarkı

Cahil ile âlimin elbet olacak bir farkı

Kardeş değil misiniz, kalpleriniz kara mı

Siz sarmayacaksanız kim saracak yaramı

Kimsesiz yaşıyorum, bu Trabzon kentinde

Çalsanız ya kapımı, gecenin bir vaktinde

Size sitem edince diyorsunuz deme sus

İçimdeki yangını söndüremez okyanus

Sizinle küs yaşamak bana en büyük elem

Kötülüğe iyilik benim budur meselem

Para elin kiridir insan niye mala aç

Sizin bu kardeşiniz bir gülmenize muhtaç

Kin gütmeyi bırakın, bu Mehmet yalvarıyor

Kalbimi çok kırdınız, kalbimden kan damlıyor.