Muhasebe
Cahit Ay

  Sayı: 125 -

Tweetle

Nârınla oyalan sen, bir sisin ardında dün!

Yarınla avundukça, düne eklendi bugün!

Yarım’ı savundukça, elde kesir kalmadı.

Ömür zevâle döndü, artık tehir kalmadı…

Gözümdeki fer söndü, dizde derman bitiyor,

Gençlik pınarı ile gelen iksir kalmadı.

Benim diyen ben bile, meğer senin lütfunmuş.

Zaman öyle anlattı ki müfessir kalmadı!

Her yel bir yana attı, ne tüyden sıkletmişim.

Boğuldum her sahilde, batmadık kir kalmadı.

“Ne istersin” değil de Sultan’ın kapısında

Derlerse “Ne getirdin”; evvel-ahir kalmadı!

Hâk diyecek şairdin hani sen, sözümona?

Ne diye yavaş yavaş dilde tesir kalmadı?

Nerde gözündeki yaş? Nerde nefs ile savaş?

Gün be gün öldürdüğün kalpte zikir kalmadı.

Bir sisin ardında dün, oyalan sen nârınla,

Düne eklendi bugün, avundukça yarınla!..