|
Ümit
Cahit Ay  Sayı:
127 -
 Zerre bile değilken, bana seni gösterdin.
Ne kadar çok sevdin ki sevebilmeyi verdin!
Sonra binbir cihetten lûtfettin binbir nimet.
Zannımca verdiklerin sadece bir işaret:
Burada bunca seven, merhamet eden Sultan,
Orada nasıl sever, neleri eder ihsan…
Ne var ki bulamadım gafletime tâkati.
Zât’ını sevmek için kalbimde liyâkati…
Aşık yazamasam da eşiğine adımı,
Eşiğinin aşkıyla attım yine adımı.
Seveni sevenleri sevmek idi gayretim.
Bir de düşmanlarına oldu buğzum, nefretim…
Seveni sevmeyenden ayırırsın, Sultanım!
Sen kulunun kaydını kayırırsın, Sultanım!..
|
5 kez okundu.
Yazara Mesaj
